Przewodnik po Plaza de España: co warto wiedzieć przed wizytą
Seville: Plaza de España private tour and María Luisa park
Czy Plaza de España jest bezpłatna do zwiedzenia?
Tak. Wejście na Plaza de España w Sewilli jest bezpłatne o każdej porze. Wypożyczalnia łódek na kanale kosztuje około 6 € za łódkę na 35 minut. Nie ma oficjalnej opłaty wstępu. Niektóre wycieczki z przewodnikiem obejmują Plaza jako część szerszego obwodu Parku Marii Luizy i południa miasta.
Plaza de España to miejsce, które wygląda jak plan filmowy, bo wielokrotnie nim było. Półkolista kolonnada, kanał-fosa, 48 kafelkowych alkow reprezentujących każdą hiszpańską prowincję, dwie barokowe wieże na obu końcach — została zaprojektowana w 1914 roku na wystawę, która nie miała się otworzyć aż do 1929 roku, co dało architektom 15 lat na zbudowanie czegoś nadmiernego, co zrobili z wyraźną przyjemnością.
Jest też całkowicie bezpłatna do zwiedzenia. W mieście, gdzie główne zabytki kosztują 12–15,50 €, Plaza de España działa jako kontrpunkt: równie fotogeniczna, ambitna architektonicznie i bez kolejki do kasy.
Architektura: co oglądasz
Plac jest półkolem o średnicy 170 metrów. Zakrzywiona kolonnada, oblicowana cegłą z terakotą i dekoracją z kafelków azulejo, otacza centralną fontannę i kanał-fosę przeciętą czterema mostami. Dwie barokowe wieże wznoszą się na końcach kolonnady.
Styl architektoniczny to regionalizm — konkretnie Regionalizm Sewilli, ruch z początku XX wieku w Hiszpanii, który czerpał z form mudejarskich, barokowych i renesansowych, tworząc budynki świadomie „hiszpańskie” i konkretnie „andaluzyjskie”. Architekt Aníbal González był czołowym praktykiem; Plaza de España był jego największym i najbardziej wyszukanym projektem.
Budynek używa azulejo (niebielono glazurowanej ceramiki niebiesko-białej) zarówno jako dekoracji strukturalnej, jak i materiału dla 48 alkow prowincjonalnych. Płytki azulejo były wytwarzane w Trianie — historycznej dzielnicy ceramicznej Sewilli po drugiej stronie Gwadalkwiwiru — a produkcja była jednym z największych zamówień ceramicznych w historii rzemiosła.
48 alkow prowincjonalnych
To detal, który nagradza powolne zwiedzanie. Wzdłuż podstawy kolonnady 48 półkolistych alkow jest wmurowanych w ścianę, każda reprezentująca prowincję Hiszpanii i oznaczona ceramicznymi literami. Wewnątrz każdej alkowу: ręcznie malowane kafelkowe malowidło ścienne przedstawiające historyczne wydarzenie z tej prowincji, kafelkowa mapa granic prowincji i ławki w formie siedzisk z kafelków.
Sceny historyczne są malowane w stylu akademickiego malarstwa historycznego — każdy panel można odczytać jako mini-narrację. Alkowa samej Sewilli (przy głównej osi wejściowej) jest naturalnie najbardziej rozbudowana. Katalonia, Galicja i Madryt mają jedne z najbardziej szczegółowych scen.
Odwiedzający z Hiszpanii spędzają czas szukając swojej macierzystej prowincji. Obcokrajowcy często fotografują alkową reprezentującą kraj lub miasto, z którym wiąże ich historia rodzinna lub osobista (Kuba, na przykład, jest reprezentowana przez kolonialne prowincje z 1929 roku).
Kanał i łódki
Kanał-fosa biegnący wzdłuż wewnętrznego obwodu kolonnady można przemierzać łódką wiosłową. Łódki są dostępne do wypożyczenia przy północnej przystani; koszt to około 6 € za łódkę na 35 minut. Na łódkę mieszczą się 3–4 osoby. Latem, wiosłowanie o zachodzie słońca — z kolonnadą podświetloną na tle nieba — to jedno z bardziej pamiętnych drobnych doświadczeń w Sewilli.
Kanał przechodzi pod każdym z czterech ozdobnych mostów. Mosty są ozdobione kafelkowymi panelami w tym samym stylu co alkowу.
Lokalizacje filmowe: Gwiezdne Wojny i Lawrence of Arabia
Prywatna wycieczka z przewodnikiem po Plaza de España z Parkiem Marii LuizyPlac był wielokrotnie używany jako lokalizacja filmowa, bo wygląda jak coś niemożliwego — zbyt ozdobny, żeby być europejski, zbyt uporządkowany, żeby być chaotycznym, zbyt duży, żeby być prawdziwym. Kluczowe produkcje:
Gwiezdne Wojny: Epizod II — Atak Klonów (2002): Plac pojawia się jako stolica Naboo, Theed. Konkretnie kolonnada jest widoczna w scenie, gdy Padmé Amidala wraca na Naboo. Produkcja dodała minimalne elementy dekoracyjne — istniejąca architektura była wystarczająco fantastyczno-naukowa.
Lawrence of Arabia (1962): Plac był używany do scen, w których Lawrence przegląda wojska w Kairze. Produkcja przeniosła się z Plaza de España na marokańską pustynię w tym samym okresie produkcyjnym.
Funkcja placu jako filmowego zamiennika wyobrażonych miejsc jest stosowna: sam był zaprojektowany jako wyidealizowany obraz „Hiszpanii” dla publiczności wystawowej, a nie jako funkcjonalny budynek użyteczności publicznej.
Zwiedzanie w praktyce
Godziny: Plac jest otwarty 24 godziny. Nigdy nie jest zamknięty. Kanał i łódki działają od około 10:00 do zachodu słońca (godziny zmieniają się sezonowo).
Tłumy: Szczytowe godziny zwiedzania to 10:00–14:00. Plac jest najlepszy przy otwarciu (fontanna i kanał pięknie się odbijają rano) i w godzinę przed zachodem słońca. Letnimi wieczorami plac jest szczególnie przyjemny jako stosunkowo chłodna przestrzeń zewnętrzna.
Co wziąć: Wodę latem (jest kawiarnia przy południowej wieży, ale brak fontann z wodą pitną). Wygodne buty — kafelkowy i ceglany bruk placu jest twardy pod stopami.
Kontekst otoczenia: Plac leży w Parku Marii Luizy, 34-hektarowym parku publicznym z pieszymi i rowerowymi alejkami. Museo Arqueológico de Sevilla i Museo de Artes y Costumbres Populares są oboje w parku, w budynkach wzniesionych na wystawę 1929 roku. Oba są bezpłatne dla obywateli UE.
Dojazd
Plaza de España leży na południu miasta, między Alcázarem a nadrzeczem Gwadalkwiwiru. To 20 minut spacerem od Katedry lub 5 minut rowerem. Sewilskie rowery miejskie na wynajem (system Sevici, wymaga rejestracji aplikacji) to doskonały sposób na połączenie Alcázaru, Katedry, Archiwum Indii, Torre del Oro i Plaza de España w obwodzie półdnia.
Opcję rowerową znajdziesz w przewodniku po Sewilli na rowerze. Wycieczkę pieszą obejmującą plac znajdziesz na najlepsze wycieczki piesze w Sewilli.
Wystawa Iberoamerykańska 1929: szerszy kontekst
Plaza de España była centralnym punktem Wystawy Iberoamerykańskiej 1929 roku, jednej z serii targów światowych, które Hiszpania używała do projektowania swoich kulturalnych i ekonomicznych ambicji na początku XX wieku. Wystawa zbiegła się z dyktaturą Primo de Rivery i miała wyraźny ideologiczny cel: rehabilitowanie relacji Hiszpanii z jej byłymi koloniami latynoamerykańskimi, podkreślając ciągłość kulturową i wspólną tożsamość, a nie bolesną historię kolonialnych rządów i wojnę 1898 roku (w której Hiszpania straciła Kubę, Puerto Rico i Filipiny na rzecz Stanów Zjednoczonych).
Tereny wystawowe zajmowały większość obszaru na południe od Alcázaru, po obu stronach Paseo de las Delicias. Większość pawilonów zbudowanych na wystawę przetrwała jako muzea, budynki rządowe i centra kulturalne:
Palacio de San Telmo: Pierwotnie 17-wieczny pałac, używany jako siedziba Junta de Andalucía (rząd regionalny). Fasada jest jednym z najbardziej rozbudowanych przykładów architektury barokowej w Sewilli — warto studiować ją w szczegółach z ulicy, mimo że wnętrze nie jest publicznie dostępne.
Pabellón de México: Pawilon meksykańskiego rządu, zbudowany w wersji stylu neo-plateresco (XVI-wieczna hiszpańska architektura dekoracyjna w interpretacji 1929). Dziś mieści biuro rządowe.
Pabellón de Argentina: W Parku Marii Luizy, obecnie Museo de Artes y Costumbres Populares.
Pabellón del Renacimiento: Pawilon Renesansowy, dziś Museo Arqueológico. Jeden z dwóch głównych pawilonów wystawowych, które stały się trwałymi muzeami w parku.
Wystawa 1929 roku była według większości relacji finansowym i organizacyjnym wyzwaniem: trwało ponad dekadę przygotowań, kosztowała znacznie więcej niż budżetowano, zbiegła się z Wielkim Kryzysem i przyciągnęła mniej odwiedzających niż planowano. Ale na stałe przekształciła południe Sewilli, tworząc park publiczny i skupisko budynków instytucjonalnych, które miasto użytkuje dziś.
Park Marii Luizy: co zobaczyć poza placem
Park otaczający Plaza de España — Park Marii Luizy — został podarowany miastu przez Infantkę Marię Luizę Burbońską w 1893 roku. Został przeprojektowany na wystawę 1929 roku przez architekta krajobrazu Jeana-Claude’a Nicolasa Forestiera, który pracował też przy Parku Retiro w Madrycie i Polach Elizejskich w Paryżu.
Park zajmuje 34 hektary. Najlepiej go doświadczyć spacerując lub jadąc rowerem bez konkretnego planu — sieć zacenionych ścieżek, ławek zdobionych azulejo i małych placów nagradza eksplorację. Kilka konkretnych miejsc:
Glorieta de Bécquer: Okrągły plac zawierający pomnik sewilskiego romantycznego poety Gustava Adolfa Béckera (1836–1870). Trzy alegoryczne postaci otaczają drzewo. Prosty i skuteczny; park pełen jest takich pomników.
Estanque de los Patos (Staw Kaczek): Duży staw na południowym końcu parku. Popularny wśród rodzin; dostępne wypożyczanie łódek.
Los canales: Kanały irygacyjne biegnące przez park datują się z okresu mauretańskiego i zostały włączone do projektu Forestiera z 1929 roku. Wczesnym rankiem kanały odbijają palmy i tworzą jedne z najfotogeniczniejszych warunków świetlnych w parku.
Dojazd z Plaza de España do innych miejsc
Lokalizacja placu na południu miasta stwarza pewne pytania nawigacyjne. Praktyczne odległości i czasy podróży:
Do Katedry: 20 minut spacerem (przez El Arenal lub wzdłuż Paseo de las Delicias). 5 minut rowerem (Sevici na wynajem). Spacer jest przyjemny i przechodzi obok Torre del Oro.
Do Alcázaru: 20 minut spacerem, ta sama trasa.
Do Areny Maestranza: 15 minut spacerem wzdłuż rzeki.
Do Triany: 25 minut spacerem przez most Isabel II (Puente de Triana).
Do Las Setas (Metropol Parasol): 35 minut spacerem lub 15 minut rowerem Sevici.
Sewilski autobus hop-on hop-off zatrzymuje się w pobliżu Plaza de España i łączy z większością głównych atrakcji — przydatny, jeśli łączysz plac z innymi miejscami rozrzuconymi po mieście.
Tradycja azulejo i ceramika triańska
Płytki na prowincjonalnych alkowach i w całej Plaza de España to triańskie azulejo — nazwane od dzielnicy Triana po drugiej stronie Gwadalkwiwiru, która od okresu mauretańskiego jest centrum produkcji ceramiki Sewilli.
Triańska tradycja azulejo wytwarza glazurowane płytki ceramiczne ozdobione kobaltem niebieskim, zielenią miedziową, manganem fioletowym i czerwienią żelazną na białym podkładzie. Geometryczne i figuratywne wzory czerpią z źródeł mauretańskich, mudejarskich i renesansowych. Płytki na wystawę 1929 roku były wytwarzane przez triańskie warsztaty pracujące u szczytu swojego rzemiosła — wykwalifikowani rzemieślnicy produkujący złożone przeplatane wzory w dużych ilościach na napiętym harmonogramie.
Dziś kilka triańskich warsztatów ceramicznych nadal wytwarza ręcznie robione azulejo tradycyjnymi metodami. Dzielnica Triana ma dedykowane muzeum ceramiki (Centro Cerámica Triana) w dawnym fabrycznym budynku przy Calle Antillano Campos. Muzeum jest bezpłatne i prezentuje zarówno historyczne wyposażenie produkcyjne, jak i gotowe przykłady — warte 45 minut, jeśli interesuje cię tradycja ceramiczna.
Połączenie między płytkami, które widzisz na Plaza de España, a warsztatami, w których zostały wykonane, to 15-minutowy spacer przez triański most. Kombinacja — Plaza de España rano, lunch w Trianie, muzeum ceramiki po południu — tworzy spójny pełny dzień.
Pełny przewodnik po dzielnicy Triana znajdziesz na przewodniku po dzielnicy Triana.
Najczęściej zadawane pytania o Przewodnik po Plaza de España
Po co zbudowano Plaza de España?
Plaza de España została zbudowana na Wystawę Iberoamerykańską 1929 roku — targów światowych pokazujących relacje Hiszpanii z jej byłymi koloniami amerykańskimi. Architekt Aníbal González projektował ją przez kilka lat; budowa trwała od 1914 do 1928 roku. Wystawa zaowocowała też Palacio de San Telmo i kilkoma budynkami muzealnymi, które do dziś stoją w Parku Marii Luizy.Czym są kafelkowe alkowes na Plaza de España?
Każda z 48 alkow reprezentuje jedną z prowincji Hiszpanii, z malowanym kafelkowym malowidłem ściennym przedstawiającym historyczną scenę lub mapę tej prowincji. Alkowes są ponumerowane i ułożone alfabetycznie według nazwy prowincji. Odwiedzający często spacerują wzdłuż arkady, szukając swojej macierzystej prowincji lub prowincji, którą odwiedzili. Płytki to azulejo — tradycyjny sewilski styl ceramiki niebiesko-białej, wytwarzany w Trianie.Jakie filmy i seriale kręcono na Plaza de España?
Gwiezdne Wojny: Atak Klonów kręcono tutaj (plac pojawia się jako planeta Naboo). Lawrence of Arabia używał go do scen pustynnych. Hiszpański serial El Ministerio del Tiempo kręcił tu kilka odcinków. Miejsce to było wielokrotnie używane jako plan zastępczy dla różnych historycznych i science fiction scenerii ze względu na architektoniczną skalę i ozdobne detale.Kiedy najlepiej odwiedzić Plaza de España do fotografowania?
Wczesny ranek (przed 9:00) lub późne popołudnie (po 17:00) dla najlepszego światła i minimalnych tłumów. Centralna fontanna i kanał pięknie odbijają otaczającą kolonnadę o tych porach. Południe latem sprawia, że plac jest niekomfortowo gorący, a światło jest mocne.Jak dojść z Plaza de España do Alcázaru?
Plaza de España leży w Parku Marii Luizy, około 15–20 minut spacerem od Alcázaru. Spacer prowadzi przez park i przez dzielnicę El Arenal w pobliżu Torre del Oro. Alternatywnie, autobus hop-on hop-off zatrzymuje się w pobliżu obu miejsc.Czy jest parking w pobliżu Plaza de España?
Parkowanie uliczne w okolicy jest ograniczone. Najbliższy praktyczny parking to Paseo de las Delicias (wzdłuż rzeki), około 400 metrów od placu. Lepszym rozwiązaniem jest spacer z centrum miasta — trasa Alcázar–Plaza de España to jeden z najpiękniejszych 20-minutowych spacerów w Sewilli.
Najlepsze doświadczenia
Aktywności do rezerwacji z zweryfikowanymi cenami i natychmiastowym potwierdzeniem na GetYourGuide.
